Woda w kranie

Woda w kranie

woda z kranuZ badań, których przeprowadzenie zleciła jedna
z firm produkujących filtry uzdatniające wodę w warunkach domowych wynika, iż aż 60% Polaków nie jest zadowolonych z jakości wody, jaka płynie z ich kranów.

Badani wskazywali głównie na smak, zapach oraz nienaturalną barwę wody. Jednak samo niezadowolenie odbiorców wody z jej jakości nie oznacza jeszcze, że  woda płynąca z kranów nie nadaje się do spożycia. Poszczególne wodociągi wciąż zapewniają z całą stanowczością, że woda, którą dostarcza się do naszych mieszkań i domów jest całkowicie bezpieczna
i spełnia wszelkie normy Światowej Organizacji Zdrowia. Tymczasem my stale użytkujemy wodę, która w pewnym sensie nam nie odpowiada. Jakie mogą być tego przyczyny?

Co z tą wodą?

O zapachu, smaku, przejrzystości oraz barwie wody decydować może wiele czynników. Do podstawowych należą:

  • obecność w wodzie kranowej związków organicznych, chemicznych i mechanicznych, które służyły do jej uzdatnienia;
  • technologia oraz jakość materiału, z którego została wykonana instalacja wodociągowa
    w domu;
  • źródło poboru wody;
  • uwarunkowania geologiczno – geograficzne.

woda niezdatna do picia

Jeśli jakość wody budzi w nas jakiekolwiek wątpliwości – możemy na własną rękę zlecić jej analizę.  Zajmują się tym laboratoria usytuowane przy Stacjach Sanitarno – Epidemiologicznych, które mieszczą się w każdym większym polskim mieście. Trzeba jednak być przygotowanym, że badanie kosztuje, a na wyniki trzeba będzie poczekać przynajmniej tydzień. Cena badania jest przeważnie uzależniona od jego szczegółowości. Niektóre laboratoria podają ceny jednostkowe za jeden uzyskany wskaźnik. Trzeba pamiętać, że im badanie będzie dokładniejsze – tym lepiej będzie można dobrać urządzenia uzdatniające, które będą w stanie poprawić jakość wody. Jednak zanim zlecimy szczegółową analizę wody, z której korzystamy na co dzień – przyjrzyjmy się naszym domowym instalacjom wodociągowym.

Woda z instalacji stalowej

Instalacje z ocynkowanej stali są stosowane w domach najczęściej, ponieważ wykonanie takiej instalacji jest tanie i gwarantuje jej dużą trwałość. Jednak warunkiem prawidłowego funkcjonowania instalacji stalowej jest zasilenie jej wodą niekorozyjną w stosunku do stali. Na skutek korodowania wewnętrznych powierzchni przewodów wodociągowych dochodzi często do zanieczyszczenia wody związkami cynku oraz niekiedy – związkami żelaza. Wówczas woda, która płynie z kranu ma gorszy smak oraz staje się mętna. Korodowanie następuje najczęściej w przewodach o mniejszej średnicy, w rurach usytuowanych poziomo lub w zasobnikach ciepła. Istnieją rodzaje stali odpornych na korozję. Wówczas na wewnętrznych powierzchniach rur nie dochodzi do uwalniania się związków zanieczyszczających wodę. Odstępstwem od tej reguły są jedynie jony niklu. Jednak nie stanowią one praktycznie żadnego zagrożenia dla jakości wody, ponieważ instalację tuż po jej uruchomieniu – wystarczy dokładnie wypłukać. Pomimo tego, instalacja z odpornej na korozję stali, tak jak wykonana w każdego innego materiału – może zostać zanieczyszczona osadami płynącymi z sieci wodociągowej. Osady te stanowią z kolei sprzyjające warunki do rozwoju mikroorganizmów chorobotwórczych.

woda z kranuWoda z instalacji z tworzyw sztucznych

Tworzywa sztuczne, z których wykonana jest domowa instalacja wodociągowa są wprawdzie odporne na korozyjne działanie na nie wody. Jednak i one ulegają degradacji na skutek, której może nastąpić pogorszenie jakości wody pitnej. Rury, zbiorniki, uszczelki i materiały uszczelniające starzeją się
i wydzielają substancje, które następnie mogą przenikać do wody. Do substancji takich należą przede wszystkim wszelkiego rodzaju stabilizatory oraz uplastyczniacze. Czas w jakim nastąpić może owo zniszczenie materiału zależy w dużej mierze od sposobu eksploatacji instalacji, a także od dokładnego jej wypłukania przed oddaniem do użytkowania. Innym czynnikiem , który może odegrać znaczącą rolę dla jakości wody jest rodzaj farby, jaki zastosowano do pomalowania zewnętrznej powierzchni przewodów wodociągowych wykonanych z tworzyw sztucznych.

rury miedzianeWoda z instalacji miedzianej

Przyczynami pogorszenia się stanu wody pochodzącej z instalacji miedzianych są jony miedzi, których nadmierna zawartość w wodzie może powodować jej metaliczny lub gorzkawy posmak, albo plamienie urządzeń sanitarnych oraz prania. Do przedstawionych powyżej problemów dochodzi najczęściej w początkowym etapie użytkowania instalacji wodociągowej. W późniejszym, czasie przeważnie one mijają, jednak pod warunkiem, że uruchomienie zostało przeprowadzone w sposób prawidłowy i nie zakłócono procesu tworzenia się warstw ochronnych na wewnętrznej powierzchni miedzianych przewodów. Czynnikiem zakłócającym ten proces mogą być np. zanieczyszczenia nanoszone do przewodów z sieci. Jednak analizując dostępne na rynku materiały, z których wykonuje się instalacje wodociągowe, trzeba zaznaczyć, że miedź jest materiałem najbardziej polecanym do powyższego celu. Najmniej wpływa ona na pogorszenie się jakości wody pitnej, ale dodatkowo posiada też jeszcze szereg innych zalet. Jest między innymi odporna na zmiany ciśnienia
i temperatur, nie starzeje się oraz jest materiałem przyjaznym dla środowiska naturalnego. Wadą instalacji miedzianych jest stosunkowo wysoki koszt ich wykonania.

Woda z ujęć podziemnych

Woda, zwłaszcza ta pochodząca z ujęć głębinowych bardzo często przekracza dopuszczalne wartości zawartości w niej żelaza i manganu. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Zdrowia żelaza
w wodzie nie powinno być więcej niż 0,2 mg/l, zaś manganu – 0,05 mg/l. Taka woda jest zdrowa i nie wpływa szkodliwie na stan instalacji oraz urządzeń sanitarnych.
Żelazo w wodach głębinowych występuje w postaci rozpuszczonych jonów dwuwartościowych. Ich ilość może być bardzo zróżnicowana. Mogą to być jedynie wartości śladowe, ale może to być też nawet kilkanaście mg żelaza na jeden litr wody.
Mangan przybiera w tych samych wodach głębinowych postać rozpuszczonych związków dwuwartościowych. Przeważnie występuje wraz ze związkami żelaza, ale jest go zdecydowanie mniej. Maksymalna ilość, jaką odnotowano to 10 mg na jeden litr wody.

woda zdatna do piciaOdżelazianie i odmanganianie

Obydwa procesy uzdatnianiu wody polegają na utlenianiu rozpuszczalnych związków żelaza i manganu. W przypadku żelaza rozpuszczalne formy dwuwartościowe doprowadza się do nierozpuszczalnej w wodzie postaci trójwartościowej. Dwuwartościowe związki manganu utlenia się do postaci czterowartościowej. Są one trwalsze
i trudniej jest je usunąć. Usuwanie jednych i drugich związków odbywa się w procesie filtracji i adsorpcji na dobranych w odpowiedni sposób złożach. Złoże trzeba okresowo płukać intensywnie, aby podnieść je i dokładnie oczyścić
z odfiltrowanych zanieczyszczeń. Popłuczyny można odprowadzić do kanalizacji. Dobór złoża, jak
i pozostałych elementów systemu uzdatniającego wodę powinien odpowiadać dokładnie składowi chemicznemu posiadanej przez nas wody. Pod uwagę bierze się również ilość wody, jaka ma być otrzymana po uzdatnieniu, parametry instalacji wodociągowej i rodzaj posiadanego przez użytkowników hydroforu.

Systemy odżelaziająco – odmanganiające

Systemy, które usuwają z wody nadmiar żelaza i manganu, a tym samym sprawiają, że woda nie jest ruda i nie plami pranej bielizny oraz urządzeń sanitarnych – składają się z ciśnieniowej kolumny, złóż piaskowych i krystalicznych oraz głowicy sterującej urządzeniem. Kolumny mają postać pionowych zbiorników wykonanych z tworzywa wzmocnionego włóknem szklanym. Do instalacji usytuowanych w domach jednorodzinnych używa się najczęściej zbiorników o średnicy od 8 do 13 cali. Takie kolumny mają wysokość od 1,6 do 2,0 m. Złoża filtracyjne kupuje się w workach
i przesypuje do kolumny na miejscu jej montażu. Rozróżnia się złoża piaskowe i katalityczne oraz alkalizujące, tj. neutralizujące kwasy. Ostatnie z wymienionych znajdują zastosowanie, jako element uzupełniający utlenianie żelaza i manganu. Głowice sterujące najczęściej posiadają sterownik czasowy, który czyni je w pełni zautomatyzowanymi.
Powietrze do kolumny filtracyjnej doprowadza się za pomocą sprężarki, kiedy instalacja wyposażona jest w zestaw hydroforowy z przeponą lub za pomocą aspiratora, albo aeratora montowanego przed kolumną filtracyjną. W drugim z wymienionych układów dobrze jest zainstalować dodatkowo zbiornik kontaktowy. Można w tym celu wykorzystać np. posiadany zestaw hydroforowy bez przepony.
Do utleniania związków żelaza i manganu w wodzie można również wykorzystać silne utleniacze. Po przepuszczeniu ich przez złoże – jego ziarenka zostaną pokryte warstwą aktywnych tlenków manganu.

Oceń artykuł
4,57 / 7 głosów
Co sądzisz na ten temat
Zaloguj się i dodaj swój komentarz

Autor: Agnieszka Jaros

Zdjęcia: caminodesantiago.me, dailymail.co.uk, corehealthnutrition.com, desmogblog.com

Polecamy Ci również

Zobacz także