Instalacje ogrzewcze z miedzi

0
Ogrzewanie w domu
Instalacja grzewcza z rur miedzianych.

Miedź jest bardzo powszechnie stosowanym materiałem instalacyjnym, z którego wykonuje się instalacje grzewcze w budynkach mieszkalnych. Swoją popularność  zawdzięcza ona doskonałym własnościom, które są wykorzystane przy produkcji rur i łączników oraz w trakcie eksploatacji gotowej instalacji.

Należą do nich: wysoka plastyczność, duża trwałość, bakteriostatyczne oddziaływanie miedzi w stosunku do wody, odporność na korozję przez tworzenie warstwy tlenków na powierzchni roboczej, która zabezpiecza miedź przed dalszą  korozją. Miedź jest przyjazna dla środowiska gdyż w całości podlega recyklingowi. Ważną zaletą rur miedzianych, która odróżnia je od stosowanych powszechnie rur z tworzywa sztucznego, jest antydyfuzyjność. Miedź nie przepuszcza tlenu do wody płynącej wewnątrz instalacji, który jest przyczyną korozji grzejników wykonanych głównie z blachy stalowej.

Przeczytaj: Instalacja gazowa - najlepiej z miedzi!

Instalacyjne rury miedziane stosowane w instalacjach ogrzewczych wykonane są zgodnie z europejską normą PN-EN 1057, zaś łączniki zgodnie z PN-EN 1254. Dzięki temu rury i łączniki miedziane wykonane przez różnych producentów mają ten sam skład chemiczny oraz wymiary. Jest to materiał kompatybilny niezależnie od miejsca pochodzenia.

Rury miedziane wykonane zgodnie z PN- EN 1057 dostępne są na rynku w stanie twardym, półtwardym oraz miękkim. Do instalacji centralnego ogrzewania z grzejnikami w Polsce najczęściej stosuje się rury twarde, natomiast do ogrzewania powierzchniowego - rur miękkich.

Do wykonywania instalacji z rur i łączników miedzianych stosuje się połączenia nierozłączne, do których możemy zaliczyć lutowanie kapilarne lutem twardym lub miękkim oraz zaprasowywanie. Drugim rodzajem są połączenia rozłączne, które są łączone za pomocą  złączek wykonanych z miedzi, brązu lub mosiądzu poprzez połączenie zaciskowe skręcane.

Najbardziej popularną metodą łączenia instalacji  grzewczych z miedzi jest lutowanie kapilarne. Stosowane są luty miękkie (o temperaturze topnienia 220 -250 °C ) oraz luty  twarde (o temperaturze topnienia 630-890 °C ). Lutowanie miękkie stosuje się do przewodów o średnicy do 28 mm, twardych zaś, gdy średnica jest większa od 28 mm . Zaletą tego typu połączenia jest niska cena łącznika do lutowania kapilarnego, jednak kwalifikacje instalatorów wykonujących takie instalacje muszą być wysokie.

Drugim coraz bardziej popularnym sposobem łączenia miedzianych instalacji grzewczych jest zaciskanie. Przy tym rodzaju połączenia wykorzystuje się specjalny łącznik z elastyczną uszczelką, która po zaprasowaniu przy pomocy specjalistycznej zaciskarki tworzy trwałe nierozłączne połączenie. W porównaniu z połączeniem wykonanym za pomocą lutowania ten typ połączenia jest bardziej estetyczny i szybszy w montażu. Może być wykonany przez instalatora o niższych kwalifikacjach. Łącznik zaprasowywany jest jednak znacznie droższy od łącznika do lutowania kapilarnego.

Instalacji z rur miedzianych nie wolno zatapiać bezpośrednio w betonie, który powoduje korozję wżerową miedzi. W tym wypadku należy stosować rury  w osłonach z tworzywa sztucznego, które dodatkowo chronią przed uszkodzeniami mechanicznymi.

Do ogrzewania powierzchniowego stosuje się specjalny rodzaj rury miękkiej w osłonie z tworzywa sztucznego. Dzięki specjalnym procesom produkcyjnym rury zwinięte w postaci kręgów oznaczają się wyjątkowa plastycznością, więc można je bez wysiłku rozwijać i układać.

Na rynku instalacyjnym dostępna jest dwuwarstwowa rura o cienkościennym rdzeniu  miedzianym, który jest połączony z płaszczem polietylenowym (PE-RT). Dzięki zastosowaniu cienkiego rdzenia miedzianego jest ona zdecydowanie lżejsza i mniej więcej połowę tańsza od tradycyjnej rury miedzianej wykonanej zgodnie z PN-EN 1057, ma ona jednak wszystkie zalety rury wykonanej zgodnie z tą normą. Do łączenia rur stosuje się łączniki zaciskowe z podwójnym elementem uszczelniającym z EPDM.  Szczelność uzyskuje się przez połączenie metalowym łącznikiem zaciskowym z wewnętrzną rurą miedzianą „metal na metal”. Do łączenia stosowane mogą być łączniki producenta rury cienkościennej, jak również złączki innych producentów systemów rurowych wykonanych z tworzyw sztucznych.

To Cię zainteresuje: Miedź w urządzeniach wykorzystujących odnawialne źródła energii

Aby zapewnić instalacji wysoką jakość, trwałość oraz niezawodność, należy spełnić wszelkie warunki wynikające z wytycznych projektowania oraz przeprowadzić wszystkie operacje poprzedzające proces łączenia rury z łącznikiem. Najważniejsza operacja przy wykonywaniu instalacji z rur twardych to gratowanie oraz gratowanie i kalibrowanie rury miękkiej pocięciu rury na krótsze odcinki, które są często nie wykonywane przez instalatorów.

Dowiedz się więcej

  

 

Oceń artykuł
5,00 / 1 głosów
Co sądzisz na ten temat
Zaloguj się i skomentuj pierwszy
Więcej na ten temat:

Autor: Europejski Instytut Miedzi

Źródło: Europejski Instytut Miedzi

Polecamy Ci również

Zobacz także