Przewody kominowe - izolacje

Sprawność techniczna przewodów kominowych warunkuje prawidłowe funkcjonowanie i bezpieczeństwo całego obiektu.

Wszelkie niedrożności spalinowych i dymowych przewodów kominowych, bądź ich wady konstrukcyjne mogą  powodować niszczenie ścian kominowych wraz z zawartymi w nich urządzeniami kominowymi, zwiększać pobór energii, zaniżać efektywność urządzeń grzewczych, a w najgorszych przypadkach przyczyniać się do zaczadzeń lub powstawania pożarów w budynkach. Dlatego przepisy prawa budowlanego określają warunki, jakie muszą spełniać  konstrukcje kominowe, procedury odbiorów technicznych budynków oraz nakładają stałe kontrole i nadzór służb kominiarskich.

Urządzenia kominowe wykorzystują zależne od zmian temperatury właściwości ruchu molekuł powie-trza i gazów: dla ogrzanych mas - prądy wznoszące, dla oziębionych - opadające. Cyrkulacja tych mas wewnątrz budynku pozwala na wymianę powietrza, a zainstalowanym urządzeniom płomieniowym (kuchenki, piece itp.) umożliwia sprawną pracę. Ogrzane masy powietrza i gazów wydostają się przez komin, a kanałami nawiewnymi napływa powietrze dostarczające tlen niezbędny do procesów spalania. Podciśnienie, jakie tworzy się u wierzchołka komina, dodatkowo "zasysa" napływającą z dołu cieplejszą warstwę powietrza i gazów, co przyśpiesza wymianę powietrza wewnątrz obiektu.
Sprawność systemu kominowego zależy od: warunków atmosferycznych, topografii terenu, wysokości komina, a przede wszystkim od konstrukcji przewodów kominowych:

  • powierzchnie kanałów kominowych (zwłaszcza spalinowych i dymowych) muszą być na całej powierzchni zaizolowane hermetycznie;
  • zastosowane materiały termoizolacyjne muszą chronić ściany kominowe przed destrukcyjnym oddziaływaniem wysokich temperatur;
  • izolacja ogniowa musi chronić nie tylko przed pożarem sadzy osiadającej na ściankach przewodów kominowych, ale także przed rozprzestrzenianiem się ognia poza obszar przewodów kominowych;
    zadaniem izolacji chemicznej jest ochrona konstrukcji kominowych przed korozją oraz destrukcyjnym działaniem kwaśnych związków siarki powstających przy reakcjach spalania;
  • hydroizolacja chroni przegrody kominowe przed skutkami wilgoci;
  • izolacja akustyczna tłumi wibracje powstające w paleniskach dużych kotłów gazowych;
  • izolacja wylotu komina (nasady kominowe) zabezpieczają przed złymi warunkami pogodowymi (opady, duże wahania temperatur, wiatr).


Hermetyczność (gazoszczelność) przewodów kominowych
Podstawowym warunkiem szczelności jest staranne przeprowadzenie prac murarskich. Prawidłowo wykonane przewody dymowe, spalinowe i wentylacyjne winny dawać naturalny ciąg powietrza ku górze (zasysanie przez przewody), który zapewnia ujście dymu, spalin lub zużytego powietrza ponad dach. Przewody kominowe muszą być wykonane zgodnie z dokumentacją techniczną
Do wykonywania przewodów dymowych, z możliwością używania ich jako przewodów spalinowych, należy stosować cegłę pełną wypalaną z gliny klasy 150 lub 100 wg PN-75/B-12001.
Dla przewodów wentylacyjnych dopuszcza się cegłę wapienno-piaskową klasy 150 wg
PN-75/B-12003. Zaprawę należy dobrać zależnie od nośności ściany kominowej zgodnie z normą PN-90/B-14501.
Przewodów wentylacyjnych wykonanych z cegły wapienno-piaskowej nie wolno zmieniać na przewody dymowe lub spalinowe.

Przewody kominowe muszą być drożne na całej długości i należy je prowadzić wg dokumentacji technicznej od otworów wycierowych (przewody dymowe), rewizyjnych (spalinowe) i krat wentylacyjnych (wentylacyjne) do wylotów komina lub nasady kominowej.

Wewnętrzna powierzchnia przewodów spalinowych powinna być gładka, szczelna, odporna na destrukcyjne oddziaływanie gazów spalinowych, wilgoci, ciśnienia, temperatur oraz na korozję. Obudowa takich przewodów powinna mieć odporność ogniową co najmniej 60 minut. Do wykonywania przewodów spalinowych zaleca się  stosowanie tylko takich materiałów, które mają atest uprawnionego organu administracyjnego, np. szamotu szkliwionego, stali kwasoodpornej, specjalnego szkła, aluminium (tylko na czopuchy kotłów gazowych o mocy do 35 kW) oraz tworzyw sztucznych (tylko dla kotłów kondensacyjnych).
Płaszcz zewnętrzny kominów powinien być wykonany z muru ceglanego, kształtek z lekkiego betonu, bądź innych, atestowanych materiałów. Wszystkie materiały izolacyjne muszą w warunkach eksploatacji zachować trwałość, potwierdzoną odpowiednimi atestami.

Otwory wycierowe i rewizyjne
Otwory takie usytuowane w piwnicy powinny się znajdować na poziomie od 1,0 do 1,2 m od podłogi oraz być zamknięte szczelnymi drzwiczkami wykonanymi z materiałów niepalnych. Dolna krawędź otworów z przewodów palenisk usytuowanych w pomieszczeniach, w których znajduje się wlot, powinna znajdować się na wysokości 0,3 m od podłogi. Otwory te muszą być łatwo dostępne, mieć osadnik na sadze i być zamknięte szczelnymi drzwiczkami.

Otwory wycierowe przewodów dymowych sytuowane u ich spodu lub na poddaszach należy zabezpieczać podwójnie szczelnymi drzwiczkami żeliwnymi lub stalowymi z zamknięciem kluczowym lub zakrętkowym, osadzone na zaprawie cementowej. Otwory rewizyjne znajdujące się u spodu przewodów spalinowych winny być wyposażone w żeliwne lub stalowe szczelne drzwiczki z zamknięciem.

Wyloty przewodów dymowych i spalinowych
Przy dachach płaskich o kącie nachylenia do 12°, niezależnie od konstrukcji dachu, wyloty powinny znajdować się co najmniej o 0,6 m wyżej od poziomu kalenicy lub obrzeży budynku przy dachach wgłębionych.
Przy dachach stromych o kącie nachylenia połaci dachowych powyżej 12° i pokryciu:

  • łatwo zapalnym - wyloty powinny znajdować się na wysokości co najmniej o 0,6 m wyżej od poziomu kalenicy,
  • niepalnym, niezapalnym i trudno zapalnym - wyloty powinny się znajdować co najmniej o 0,3 m wyżej od powierzchni dachu oraz w odległości mierzonej w kierunku poziomym od tej powierzchni co najmniej 1 m.

Przy usytuowaniu komina obok elementu budynku stanowiącego przeszkodę, dla prawidłowego działania przewodów ich wyloty powinny znajdować się:

  • przy dachach stromych ponad płaszczyzną wyprowadzoną pod kątem 12° w dół od poziomu najwyższej przeszkody dla kominów znajdujących się w odległości od 3 do 10 m od tej przeszkody;
  • dla kominów usytuowanych w odległości od 1,5 do 3 m od przeszkody - co najmniej na poziomie górnej krawędzi przeszkody;
  • dla kominów usytuowanych w odległości do 1,5 m od tej przeszkody - co najmniej o 0,3 m wyżej od górnej krawędzi przeszkody.

Oceń artykuł
4,50 / 4 głosów
Co sądzisz na ten temat
Zaloguj się i skomentuj pierwszy
Polecamy Ci również

Zobacz także