Pokrycia z miedzi we współczesnej architekturze i budownictwie

0
Elewacja z miedzi
Miedź to metal półszlachetny często wykorzystywany na dachy i elewacje budynków.

Architekt, wybierając miedź na dach lub elewacje budynku, kieruje się jej trwałością i walorami estetycznymi. Elementy miedziane w architekturze mają charakter prestiżowy – coraz częściej zdobią reprezentacyjne budynki, takie jak sale koncertowe, muzea czy uniwersytety.

Wykorzystanie miedzi w architekturze ma długą historię. Zachowało się wiele starych budowli z kilkusetletnimi pokryciami z miedzi. Jest to materiał dekoracyjny, szlachetny, trwały i niezawodny. Dlatego miedź odgrywa ważną rolę nie tylko przy renowacji zabytków. Dzięki nowoczesnym technikom wytwarzania miedzi, jest ona tańsza, a wykorzystanie bardziej powszechne. Miedź może stanowić przepiękne wykończenie budynków na całej powierzchni lub jako element konstrukcyjny pokrycia dachowego. Swoją popularność zawdzięcza temu, że łatwo się formuje oraz doskonale współgra z materiałami naturalnymi, takimi jak szkło, drewno czy kamień.

Zobacz: Miedź w architekturze

Miedź zalicza się do metali półszlachetnych. Charakteryzuje się doskonałą przewodnością (elektryczną i cieplną), plastycznością i odpornością na czynniki zewnętrzne. Posiada najwyższą europejską klasę A1 odporności na ogień, zaś w trakcie pożaru nie wydziela toksyn. Ma działanie antybakteryjne, a jony miedzi wydzielone w trakcie deszczu zapobiegają powstawaniu mchów.

Klasyczne pokrycia miedziane o czerwonym kolorze ulegają procesowi naturalnego utleniania i patynowania, zmieniając kolor na brązowy i patyny. Producenci blachy opracowali więc specjalne technologie sztucznego oksydowania i patynowania, dzięki czemu blachy wstępnie oksydowane i patynowane można stosować do renowacji dachów, aby kolor nowej blachy nie odstawał od oryginalnego. Coraz częściej stosuje się blachę ze stopów miedzi - brązu, mosiądzu czy złotego stopu (stop miedzi z aluminium), które cechują się wyższą trwałością i wytrzymałością oraz odmiennym kolorem. Proces tworzenia warstwy ochronnej brązu czy mosiądzu wymaga czasu, zaś w złotym stopie praktycznie nie występuje. Przy pokrywaniu ścian i dachów miedzią należy stosować zasady, które zapewnią jej trwałość. Pierwsza to przygotowanie podłoża. Jeśli miedź układa się bezpośrednio na deskowaniu, należy użyć odpowiedniego impregnatu drewna. W przypadku stosowania warstwy oddzielającej powierzchnię miedzianą od deskowania nie wolno stosować papy bitumicznej, która powoduje tzw. bitumiczną korozję miedzi. Gwoździe i inne elementy mocujące powinny być wykonane z miedzi lub ze stali nierdzewnej. Na elementy konstrukcyjne, które bezpośrednio stykają się z miedzią, nie wolno stosować cynku, stali (stali ocynkowanej) i aluminium. Gdy użycie tych materiałów jest konieczne, należy stosować warstwy oddzielające. Zwykle jest to folia plastikowa o odpowiedniej grubości. Trzeba także pamiętać, aby nad powierzchniami z miedzi nie umieszczać stalowych elementów dekoracyjnych , ponieważ wymywane żelazo spowoduje plamy z rdzy.

Blacha stosowana przy konstrukcji okładzin jest narażona na zmiany temperatury, która w czasie dnia dochodzić może do 70ºC, a w zimie do -30ºC. Przy układaniu okładzin wymiary arkuszy i złącza należy tak dopasować, aby umożliwiały przesunięcia wywołane rozszerzaniem termicznym, zabezpieczając przed przenikaniem wilgoci.

Przeczytaj: Miedź - materiał dla profesjonalistów

W praktyce dekarskiej najczęściej stosuje się dwa rodzaje łączenia blach: rąbek stojący oraz łączenie na listwach. Łączenie na rąbek stojący odbywa się przy użyciu żabek, które zagina się razem z arkuszami przy ich łączeniu. Połączenia na listwach są z kolei wykonywane na brzegach taśm, gdzie łączy się je do listew mocujących wzdłuż linii spadku dachu. Taśmy mocujące układa się pod listwami,  a cała listwa jest przykrywana taśmą łączącą. Coraz popularniejsze jest też pokrycie z prefabrykowanych i profilowanych arkuszy. Montuje się je do stałych elementów mocujących, co umożliwia bardzo szybki montaż dużych powierzchni na wcześniej przygotowanej ramie.

Przy wyborze rodzaju łączenia należy wziąć pod uwagę trwałość konstrukcji, możliwości montażowe, wymagania architektoniczne i estetyczne. Miedź oferuje wiele nowych rozwiązań i odznacza się całą gamą zalet, dlatego jest coraz chętniej wybierana przez projektantów i instalatorów.

Dowiedz się więcej

Oceń artykuł
5,00 / 1 głosów
Co sądzisz na ten temat
Zaloguj się i skomentuj pierwszy
Więcej na ten temat:

Autor: Europejski Instytut Miedzi

Źródło: Europejski Instytut Miedzi

Polecamy Ci również

Zobacz także