Instalacje na zimę

Zima jest piękna, lecz najprzyjemniej ogląda się ją przez okno, siedząc w ciepłym salonie. Niestety ta pora roku potrafi sprawiać wiele niemiłych niespodzianek, dlatego powinniśmy zabezpieczyć swój dom przed ich skutkami. Proponujemy instalację antyoblodzeniową.

Lepiej w porę zapobiegać
Lód oraz śnieg nagromadzone wokół domu trzeba usuwać – inaczej mogą wyrządzić wiele dotkliwych szkód. Ciągłe odśnieżanie jest bardzo uciążliwe i nie daje trwałych rezultatów. Dlatego też coraz częściej stosowane są rozwiązania polegające na instalowaniu systemów antyoblodzeniowych. Wprowadzenie takiego systemu zmniejsza prawdopodobieństwo wypadku drogowego, usprawnia ruch pieszych na chodnikach i schodach, umożliwia łatwy podjazd do garażu, korzystanie zimą z boisk sportowych, itp. Jednak należy pamiętać, że śnieg i lód powodują szkody również nad ziemią. Śnieg nagromadzony na dachach i w rynnach, a także niebezpiecznie zwisające sople lodu, mogą wyrządzić więcej szkód niż śnieg nagromadzony na ziemi, a ich ręczne usuniecie często nie jest możliwe. Dlatego zastosowanie instalacji antyoblodzeniowej w takich miejscach jest bardzo wygodnym rozwiązaniem. Warto się zastanowić nad tym czy lepsza i bardziej ekonomiczna jest naprawa uszkodzonego dachu, czy też ochrona przed niebezpieczeństwem.

system grzewczy w  rynnachSystem grzewczy w rynnach
Śnieg i lód zalegające w rynnach i rurach spustowych mogą spowodować ich pęknięcie, a nawet urwanie pod wpływem dużego obciążenia. Rozmarzający i ponownie zamarzający lód zwiększa swoją objętość, w wyniku czego rynny wewnętrzne i rury mogą zostać rozsadzone w okresie dużych wahań temperatury. W najlepszym przypadku system odpływowy zostaje zapchany. Należy jeszcze zwrócić uwagę na sople lodu, które „niewinnie” zwisają z poziomych rynien, a w rzeczywistości mogą spowodować wręcz śmiertelne skutki. System antyoblodzeniowy skutecznie rozpuszcza śnieg i lód, więc zabezpiecza system odpływowy przed ewentualnym zagrożeniem.

Instalacja ogrzewania stosowana na dachu polega na zastosowaniu kabli grzejnych zasilanych jedno- lub trójfazowym napięciem oraz termostatów (regulatorów). Istnieje możliwość wprowadzenia przewodów samoregulujących lub zastosowania specjalnych regulatorów przeznaczonych do sterowania systemem rozmrażania śniegu. Wszystkie przewody grzejne instaluje się w odległości równej 5-10 cm od wszelkiego rodzaju przeszkód, a także omija się dylatacje (szczeliny). Kable układa się wewnątrz rynien i w rurach spustowych, a także na dachu. Systemy te są w pełni zautomatyzowane, trwałe i nie wymagają też specjalistycznej obsługi technicznej.

System może zostać odpowiednio skonfigurowany w zależności od warunków atmosferycznych, a także od indywidualnych wymagań użytkownika. Najczęściej stosuje się jedno- i dwuprzewodowe kable grzejne, które układa się wzdłuż rynny w obu kierunkach. Odpowiednią odległość między sąsiednimi przewodami oraz właściwe ich przymocowanie zapewniają specjalne uchwyty mocujące. Natomiast w rurach spustowych umieszcza się specjalne metalowe łańcuchy, do których przymocowuje się uchwyty do kabli. W przypadku dachów o skomplikowanej konstrukcji (wielospadowych) należy w rynnach wewnętrznych umieszczać szyny montażowe, natomiast w rurach spustowych specjalne taśmy instalacyjne. Wprowadzenie tych dodatkowych elementów nie jest konieczne, jednak w znacznym stopniu poprawia jakość i trwałość montażu.

system grzewczy na dachuSystem grzewczy na dachach
Warto zwrócić uwagę na to, jak wielki ciężar powoduje choćby niewielka warstwa śniegu - 15 cm wywołuje obciążenie około 50 kg - w zależności od ilości lodu w zalegającej warstwie. Wystarczy kilka cm, aby szkody były dotkliwe, począwszy od oberwania lub zniszczenia kilku dachówek, skończywszy na zarwaniu części połaci dachowej. Dlatego warto rozpuścić zalegający śnieg i lód przy pomocy instalacji grzewczej, tym bardziej że ręczne usuwanie tych zagrożeń jest czasochłonne i często fizycznie niemożliwe ze względu na wysokość, na jakiej występują.
Instalując ogrzewanie antyoblodzeniowe na dachu, należy kierować się innymi zasadami niż w przypadku rynien. Kable układa się na szerokości około 50 cm (licząc od krawędzi dachu), w postaci pętli prowadzonych na przemian – w górę i w dół, wzdłuż linii spadku dachu (należy pamiętać, że pętle powinny mieć możliwie jak największą długość). Ze względu na duże zagrożenie wywołane czynnikami atmosferycznymi, kable muszą być przymocowane za pomocą haków w sposób bardzo trwały. Ponadto na dachu często wprowadza się dodatkowe progi (płotki i drabinki przeciwśniegowe), które zabezpieczają przed zsuwaniem się dużych płatów śniegu. Należy pamiętać, że zabronione jest prowadzenie przewodów grzejnych w poprzek dachu.

System sterujący
System sterujący zbudowany jest ze zwykłych termostatów wyposażonych w czujnik temperatury lub sterowników mikroprocesorowych, które mierzą temperaturę powietrza oraz wilgoć we wnętrzu rynny (wyposażone w czujnik temperatury i wilgotności). W przypadku przewodów samoregulujących stosowanie termostatu nie jest konieczne, lecz można go wprowadzić w celu zmniejszenia zużyciaenergii elektrycznej poprzez dodatkową regulację. System włącza przewody grzewcze dopiero w momencie, gdy istnieje możliwość wystąpienia oblodzenia lub pokrycia dachu i rynien warstwą śniegu. Gdy zanikają niekorzystne warunki, zasilanie jest wyłączane, dlatego też użytkownik nie naraża się na zbyt duże rachunki za prąd.

kable grzewcze w rynnieDobieramy moc grzewczą
Moc cieplną oblicza się na 1 m² powierzchni w zależności od strefy klimatycznej oraz indywidualnych wymagań stawianych instalacji. W przypadku klimatu, jaki występuje w Polsce, zwykle w instalacjach antyooblodzeniowych stosuje się moc grzewczą mieszczącą się w granicach 250-300 W/m². Tę wartość zwiększa się na terenach górskich (powyżej 1000 m n.p.m.), na terenach narażonych na duże opady śniegu (np. obszary północno-wschodniej Polski), a także nad morzem, gdzie występują silne wiatry. W przypadku kabli stosowanych w instalacjach antyoblodzeniowych na dachach, ich jednostkowa moc grzejna wynosi zwykle 18, 20, 25 lub 30 W/m.b. Należy jednak pamiętać, że w miejscach pokrytych materiałami ulegającymi zmiękczeniu wskutek kontaktu z wysoką temperaturą, np. papą oraz w miejscach pokrytych materiałami palnymi, moc grzewcza przewodów powinna wynosić maksymalnie 20 W/m.b. Natomiast w przypadku rynien i rur spustowych wymagana moc grzewcza kabli ma wartość równą około 40 W/m.b. Uzyskuje się ją najczęściej poprzez stosowanie 2 kabli grzejnych o mocy 20 W/m.b.

Oceń artykuł
5,00 / 3 głosów
Co sądzisz na ten temat
Zaloguj się i skomentuj pierwszy

Autor: Katarzyna Szulc

Zdjęcia: Devi, Tyco Thermal Controls

Polecamy Ci również

Zobacz także