Grzewczo-energetyczny mikroblok

Grupa De Dietrich Remeha opracowała innowacyjny  produkt – grzewczo-energetyczny mikroblok. Urządzenie oszczędza energię, obniża emisji CO2 i ogranicza koszty.

mikroblok grzewczo-energetyczny

Mikroblok grzewczo-energetyczny (w skrócie BHKW), wytwarza równocześnie ciepło i energię elektryczną, zapewniając tym samym rentowne, ekologiczne wytwarzanie energii. W wiszącym urządzeniu zintegrowano silnik Stirlinga i kocioł kondensacyjny.
Jego moc, przy minimalnych stratach energii, wynosi 24 kW dla ogrzewania, 1 kW dla prądu elektrycznego i 28 kW dla przygotowania ciepłej wody. Podczas gdy w elektrowni napędzanej materiałami kopalnymi 60% energii odprowadza się do rzek, w mikro-bloku grzewczo-energetycznym woda chłodząca i spaliny silnika Stirlinga są wykorzystywane w 100% do ogrzewania instalacji mieszkaniowej.

Silnik Stirlinga
Silnik Stirlinga został opracowany w 1817 roku przez szkockiego księdza Roberta Stirlinga jako alternatywa dla bardzo wtedy niebezpiecznego silnika parowego. Zasada jest stosunkowo prosta: energia napędowa tego silnika nie jest wytwarzana, jak w silniku Otto czy silniku Diesla, przez spalanie wewnątrz cylindra roboczego, lecz ciepło jako energia napędowa jest dostarczane do silnika z zewnątrz. Obydwa sprzężone ze sobą cylindry silnika Stirlinga są gazoszczelnie zamknięte i napełnione stałą ilością gazu roboczego (hel). Jeden cylinder jest ogrzewany z zewnątrz, drugi pozostaje zimny. Różnica ciśnienia pomiędzy obydwoma cylindrami powoduje napędzanie dwóch połączonych ze sobą tłoków pracujących z przesunięciem fazowym. Tak więc schłodzony gaz może zostać przeniesiony ponownie do gorącego cylindra, tam się rozpręża, napędza tłok i tak dalej. Chociaż silnik Stirlinga był w XIX wieku tak wydajny jak żaden inny, to został wyparty w praktycznym zastosowaniu przez młodsze, bezpieczniejsze silniki parowe i silniki spalinowe, które znamy z naszych samochodów. Dla mikrobloku grzewczo-energetycznego najbardziej przydatny jest jednak silnik Stirlinga z powodu swej prostej konstrukcji, cichej pracy i czystego zewnętrznego procesu spalania.

Zalety
Największą zaletą kotła Remeha HRE jest to, że część jego 107%-wydajności (takiej jak kocioł kondensacyjny) przeznacza się na wytwarzanie prądu elektrycznego. Cena i emisje substancji szkodliwych są 65% niższe, niż przy prądzie wytwarzanym przez elektrownię na paliwo kopalne. W gospodarstwie domowym urządzenie dostarcza pomiędzy 2500 i 3000 kilowatów rocznie, a więc 75% przeciętnego zużycia prądu. Prowadzi to do wydzielania 20% mniej dwutlenku węgla (ogrzewanie i równoczesne wytwarzanie prądu) i do oszczędności 400 Euro. Nakłady inwestycyjne mogą zwrócić się w ciągu około 5 lat.

Od grudnia 2006 testuje się osiem jednostek w różnych pomieszczeniach mieszkalnych w Holandii. Pracują one bezproblemowo z oczekiwanym wynikiem. Aktualnie produkuje się do testowania nową serię 120 kotłów. Wprowadzenie na rynek polski planuje się na 2010 rok.

Oceń artykuł
4,50 / 4 głosów
Co sądzisz na ten temat
Zaloguj się i skomentuj pierwszy

Opracowanie: Ewa Kulesza

Źródło: De Dietrich Remeha

Polecamy Ci również

Zobacz także