Dynamiczne grzejniki

Obecne na rynku miedziano-aluminiowe grzejniki Regulus sprawiają pewien kłopot specjalistom z branży, gdyż nie mieszczą się w tradycyjnej nomenklaturze grzejników.
Nie są one ani żeberkami, ani panelami, nie są też konwektorami z definicji.

budowa grzejnikaBudowa regulusów, bo tak potocznie są nazywane, zbliżona jest co prawda do budowy konwektorów, ale już w sposobie pracy są zdecydowanie bliższe grzejnikom płytowym. Natomiast z badań przeprowadzonych przez ITGiS w Radomiu wynika jednoznacznie, że ich charakterystyka cieplna  jest typowa dla grzejników radiacyjnych.
Definicje opisują konwektor jako: „grzejnik składający się z użebrowanych stalowych lub miedzianych rur (i tu formalne podobieństwo do regulusów się kończy), umieszczonych w obudowie blaszanej. Obudowa taka jest zimna, wskutek zupełnego braku kontaktu z układem grzejnym. Tymczasem w regulusach użebrowanie rur stanowi jednocześnie ich powierzchnię czołową i tylną. Fakt ten sprawia, że w procesie wymiany ciepła, intensywny udział ma duża powierzchnia zewnętrzna. Nawet po całkowitym przesłonięciu przepływu powietrza przez wnętrze grzejnika, grzeje on nadal (i to mocno) swoją powierzchnią boczną.

Duża wytrzymałość regulusów na zmienne, wysokie ciśnienia oraz temperaturę sprawia, że mają one wyjątkowo szerokie, uniwersalne zastosowanie w ogrzewnictwie.
Inne cechy wyróżniające te grzejniki takie jak: mała masa całkowita (grzejnika wraz z wodą), duża powierzchnia całkowita kontaktu z ogrzewanym powietrzem, relatywnie duża, wskutek pofalowania, powierzchnia czołowa zwrócona w stronę pomieszczenia, sprawiają, że regulusy cechuje unikalnie wysoka dynamika pracy przy każdej temperaturze czynnika  grzewczego.
Regulusy radzą sobie bez problemu, zarówno w instalacji niskotemperaturowej, jak i przy ogrzewaniu parowym.

Parametr I – powierzchnia wymiany ciepła
Gdy uszereguje się różne sposoby ogrzewania porównując parametr powierzchni wymiany ciepła z otoczeniem, wówczas otrzymujemy taką kolejność: ogrzewanie podłogowe, ogrzewanie ścienne, grzejniki Regulus-system, grzejniki żeberkowe, grzejniki panelowe z konwektorem, grzejniki panelowe, na końcu zaś konwektory.
Im większa jest powierzchnia wymiany ciepła, tym skuteczniejsze jest osiągnięcie celu grzewczego przy niższych parametrach temperaturowych pracy instalacji c.o.
W czasach kotłów kondensacyjnych czy pomp ciepła w połączeniu z dobrym ociepleniem obiektów, możliwość niskotemperaturowego ogrzewania ma znaczenie priorytetowe. A wśród grzejników, to właśnie omawiane regulusy mają najefektywniejszą powierzchnię wymiany ciepła. Ogrzewanie podłogowe, z racji swej największej powierzchni wymiany, może sprostać potrzebom grzewczym przy najniższej temperaturze pracy.
Jednakże wadą „podłogówki” jest długi czas nagrzewania i równie długi czas stygnięcia. Podłogówka  jest zatem ogrzewaniem mało dynamicznym w porównaniu z regulusami.
Mała dynamika pracy oraz duża inercyjność podłogówki wynika z jej potężnej masy całkowitej, drugiego istotnego kryterium porównawczego dla różnych systemów ogrzewania.

grzejnik miedziany

Parametr II – masa całkowita układu c.o.
Im mniejsza jest masa układu oddawania ciepła, tym szybciej osiąga on pełną moc nominalną. Jest więc układem dynamicznym.
Układ grzewczy o małej masie całkowitej z nieporównanie mniejszym początkowym wydatkiem energii, znacznie szybciej można podgrzać do temperatury pracy efektywnej. O ile np. konwektory elektryczne „startują” natychmiast po włączeniu, ogrzewanie podłogowe potrzebuje wielu godzin, by zacząć efektywnie grzać. Sprawia to, zwłaszcza w tzw. okresach przejściowych mało oszczędne gospodarowanie energią.
Duża masa całkowita układu oddawania ciepła skutkuje jego dużą bezwładnością cieplną. Moment efektywnego grzania grzejników osiąga się dopiero po dłuższym czasie.
Stosowanie elektroniki sterującej układem grzewczym o małej masie całkowitej jest najczęściej zbyteczne. Układ taki niemal natychmiast po uruchomieniu gwarantuje użytkownikowi ciepło i to dokładnie w takiej ilości, jakiej potrzebuje.
Układ o małej masie służyć może praktycznie przez cały rok, gdyż użytkownik nie ma finansowych rozterek przy jego uruchomieniu, nawet na kilkadziesiąt minut, jeśli zajdzie potrzeba dogrzania mieszkania.
Szeregując zatem sposoby ogrzewania, tym razem według masy całkowitej wymiennika ciepła, otrzymujemy następującą kolejność: konwektory, grzejniki Regulus-system, panele stalowe, żeberka aluminiowe, panele stalowe z konwektorem, ogrzewanie ścienne, ogrzewanie podłogowe.
Oznacza to, że to właśnie grzejniki Regulus są jednymi z dynamiczniejszych w procesie ogrzewania w grupie wymienników wodnych.

Grzejniki Regulus – współpraca z kotłami stałopaliwowymi

Są producenci kotłów stałopaliwowych i kominków z płaszczem wodnym, dla których zamontowanie regulusów w układzie z kotłem stałopaliwowym nie jest błędnym rozwiązaniem, nie stanowi to problemu dla pracy kotła. Dają regulusom pełną rekomendację. Ich argumentacja jest prosta: jaka jest różnica pomiędzy 1 kW mocy w regulusach, a 1 kW mocy w innych grzejnikach?

nowoczesne grzejnikiKocioł musi mieć zawsze możliwość pracy ze zmienną mocą w zależności od zapotrzebowania na ciepło lub musi być chroniony buforowym zbiornikiem ciepła. W przypadku braku takiego bufora, zdecydowanym błędem jest nawet niewielkiego stopnia przewymiarowanie mocy kotła stałopaliwowego w stosunku do realnych potrzeb.
Stosowanie dużych grzejników, o dużej masie całkowitej, które mają chronić kocioł przed przegrzaniem jest nieporozumieniem, zarówno z uwagi na przepłacenie za same grzejniki, jak i w efekcie mało ekonomiczną ich pracę. Z wielu powodów najlepszym rozwiązaniem jest bufor ciepła wodny skojarzony z lekkim, dynamicznym układem grzejnikowym. Wówczas kocioł, niezależnie od temperatury zewnętrznej, pracuje optymalnie, kaloryczność zużytego opału jest w 100% wykorzystywana, nie wykraplają się szkodliwe kwasy niszczące komin oraz sam kocioł.
Zysk ze zmagazynowanej nadwyżki ciepła w układzie z buforem ciepła, z grzejnikami o dużej masie (dużej bezwładności cieplnej) jest po prostu marnotrawiony. Masa bufora wodnego jest niepotrzebnie dublowana.
Po co pobierać ciepło z akumulatora ciepła na rzecz kolejnego akumulatora ciepła? Bufor można ładować w każdym sprzyjającym dla użytkownika momencie, również z użyciem kilku źródeł ciepła. Ciepło to, przy współpracy ze sterownikami temperatury wnętrza, będzie powoli i precyzyjnie dawkowane tylko poprzez grzejniki o małej masie całkowitej, pracujące zawsze skutecznie, nawet przy stopniowym spadku temperatury wody w buforze, w miarę jego rozładowywania.
Optymalny komfort cieplny i ekonomiczny procesu grzania, to podwójna korzyść możliwa tylko
z dynamicznymi grzejnikami.

Oceń artykuł
4,00 / 5 głosów
Co sądzisz na ten temat
Zaloguj się i skomentuj pierwszy

Opracowanie: Ewa Kulesza

Źródło: Regulus-System

Polecamy Ci również

Zobacz także