Punkt 2.1.6.2 „…wentylacja wywiewna - pomieszczenie kotła powinno mieć kanał wywiewny o przekroju nie mniejszym niż 14x14 cm, z otworem wlotowym pod sufitem pomieszczenia wyprowadzonym ponad dach i umieszczonym obok komina. Otwór wlotowy do kanału wywiewnego powinien mieć wolny przekrój równy przekrojowi kanału. Kanał wywiewny i otwór wlotowy nie mogą mieć urządzeń do zamykania. Stosowanie wentylacji wyciągowej mechanicznej jest niedopuszczalne. Przewód wentylacyjny powinien być wykonany z materiału niepalnego”.
Pomieszczenia, w których zainstalowano gazowe urządzenia grzewcze z otwartą komorą spalania i grawitacyjnym odprowadzeniem spalin powinny mieć wentylację grawitacyjną nawiewno-wywiewną. Ilość powietrza odprowadzonego z pomieszczenia jest równa ilości powietrza doprowadzonego. W przypadku instalowania w pomieszczeniu gazowego urządzenia grzewczego z otwartą komorą spalania nawiew powinien być powiększony o wielkość strumienia powietrza potrzebną do spalania.
Ponadto należy pamiętać, że w momencie „postoju” urządzenia działa ona również jako wentylacja wyciągowa poprzez przerywacz ciągu. Przy zbyt małym strumieniu nawiewnym (hermetyczna stolarka, zamknięty nawiew) nieczynne urządzenie może spowodować odwrotny ciąg wentylacji wywiewnej. Dobrym rozwiązaniem jest więc taki sposób montażu grzewczych urządzeń z otwartą komorą spalania, aby wentylacja nawiewna dostarczała strumień powietrza wprost w okolice komory spalania.
Wentylacja nawiewna - strumień powietrza powinien wynosić minimum 1,6 m³/h na 1 kW mocy paleniska. Otwór nawiewny powinien być umieszczony w ścianie zewnętrznej nie wyżej niż 30 cm nad podłogą. Często popełnianym błędem przy wykonywaniu kotłowni jest prowadzenie kanału nawiewnego przez ścianę zewnętrzną. Pamiętać również należy, że nowoczesne kotły gazowe zaopatrzone są w rozbudowane elektroniczne systemy sterujące, które mogą ulec uszkodzeniu przez powietrze z dużą ilością zanieczyszczeń. W przypadku urządzeń zasilanych gazem o gęstości względnej ≥1 otwór wentylacji nawiewnej powinien znajdować się w poziomie podłogi. W trakcie pracy urządzenia dostarcza niezbędną ilość powietrza do spalania i do celów wentylacyjnych, natomiast w przypadku niekontrolowanego wycieku gazu służy jako wentylacja wywiewna do odprowadzenia gazu na zewnątrz. Pole przekroju nawiewu powinno wynosić min. 5 cm² na każde 1,2 KW nominalnej mocy paleniska, lecz nie mniej niż 200 cm² - dla kotłów o mocy do 30 KW i nie mniej niż 300 cm²- dla kotłów o mocy powyżej 60 KW. W przypadku braku możliwości wykonania nawiewu przez ścianę zewnętrzną budynku, powietrze należy doprowadzić kanałem pionowym znad dachu budynku. Przekrój kanału nawiewnego powinien być o 50 % większy niż pole otworu nawiewnego. Wylot komina nawiewnego powinien znajdować się w odległości nie mniejszej niż 0,5 m od wylotów z pomieszczeń o zagrożeniu pożarowym lub przeznaczonych na stały pobyt ludzi. W przypadku zabezpieczenia otworu nawiewnego kratką lub siatką należy pamiętać o zachowaniu warunku powierzchni netto, a także łatwości dostępu do usuwania zanieczyszczeń. Wentylacja nie powinna powodować większego podciśnienia w pomieszczeniu niż 3 Pa - dla łącznej mocy palenisk do 1000 k i 50 Pa dla palenisk o mocy większej niż 1000 kW.
Wentylacja wywiewna pomieszczenia z paleniskami gazowymi powinna odprowadzać powietrze na zewnątrz budynku. Strumień powietrza wywiewanego powinien wynosić co najmniej 0,5 m³/h i na 1 kW zainstalowanej mocy palenisk z otwartą komorą spalania - tu palenisko działa również jako wentylator wyciągowy, lub 0,75 m³ na 1 kW przy paleniskach, do których powietrze do spalania dostarczane jest szczelnym przewodem z zewnątrz - tu przez palenisko nie jest odprowadzana żadna ilość powietrza. Otwory wywiewne powinny być umieszczone możliwie blisko stropu, nie mogą znajdować się poniżej dolnych krawędzi przerywaczy ciągu urządzeń z otwartą komorą spalania. Pole przekroju otworów wywiewnych powinno być równe połowie powierzchni otworów nawiewnych. Pole przekroju otworu wywiewnego nie powinno być mniejsze niż 14 x 14 cm netto. Ważne jest zachowanie wygodnego dostępu do usuwania zanieczyszczeń z przewodu.
Do przewodów wentylacyjnych z kotłowni nie należy podłączać wentylacji z innych pomieszczeń. Wyloty przewodów wywiewnych powinny być tak usytuowane, aby dym i ogień z kotłowni, przez przestrzeń zewnętrzną nie mogły przedostać się do innych pomieszczeń. Niedopuszczalne jest zamykanie i przesłanianie otworów wentylacyjnych oraz niedopuszczalne jest stosowanie wentylatorów mechanicznych w kotłowniach, w których zainstalowane są urządzenia z otwartą komorą spalania. Otwór nawiewny może mieć urządzenie przesłaniające pod warunkiem sprzężenia z zabezpieczeniem palnika gwarantującym, że włączy się on dopiero po pełnym otwarciu przesłony. Przesłona nie może zamykać więcej niż 70 % otworu nawiewnego. W przypadku braku możliwości podłączenia wentylacji nawiewno-wywiewnej w pomieszczeniu kotła można ją doprowadzić z sąsiednich pomieszczeń.
Reasumując, w kotłowni z kotłami atmosferycznymi i wentylacją wywiewną, strumień powietrza nawiewanego zarówno na potrzeby spalania, jak i wentylacji powinien wynosić minimum 2,1 m³/h na 1 kW mocy kotłów.
- bardzo słabe
- słabe
- średnie
- dobre
- bardzo dobre
- 1
- 2
Komentarze (0)