Odpowiedzialność producenta
W przypadku kominów prefabrykowanych produkowanych przez wyspecjalizowane firmy, zagadnienie szczelności komina w zasadzie można sprowadzić do szczelności połączeń poszczególnych elementów wchodzących w skład komina. Kominy prefabrykowane bez względu na to czy są to kominy ceramiczne, stalowe czy wykonane z innych jeszcze materiałów, jako wyroby budowlane mają znaczący wpływ na bezpieczeństwo użytkowników i muszą być poddawane zarówno w trakcie produkcji, jak i po montażu określonym procedurom. Właściwe spełnienie wymagań w zasadzie gwarantuje, że komin będzie szczelny w trakcie eksploatacji - producent każdorazowo musi poddać nowo projektowany system kominowy badaniom (w tym badaniu szczelności połączeń), na etapie produkcji nadzoruje się poszczególne operacje mające wpływ na własności techniczne wyrobu, ostatecznie zaś każdy produkt kominowy przechodzi kontrolę końcową, gdzie również badane są jego parametry. Nad właściwym zachowaniem tych procedur ciągły nadzór sprawuje niezależna jednostka posiadająca notyfikację Unii Europejskiej. Spełnienie wymagań norm potwierdzane są przez taką jednostkę Certyfikatem UE dla poszczególnych grup produktowych (wyrazem spełnienia wszystkich wymagań jest między innymi prawo do znakowania przez producenta wyrobu znakiem CE). Producent zobowiązany jest także do opisania w sposób trwały na wyrobie charakterystycznych cech wyrobu w tym także deklarowaną i rzeczywistą klasę szczelności.
2. Bezpieczeństwo pożarowe
Cechy komina związane z bezpieczeństwem pożarowym szczególnie w odniesieniu do kominków opalanych paliwami stałymi należy zawsze traktować priorytetowo. Rodzaj komina jest zawsze pochodną właściwości procesu spalania przebiegającego w danym urządzeniu grzewczym, tak więc zawsze należy założyć, że pomimo wykonania precyzyjnych obliczeń i dokładnego zbilansowania układu kocioł-komin mogą wystąpić sytuacje niekontrolowane.
Najczęściej w takich przypadkach zawodzi osoba eksploatująca urządzenie, gorzej, gdy jest to wykonawca, który nie przewidział możliwości powstania zagrożenia. Sytuacja jest znacznie uproszczona, gdy korzystamy z kominów prefabrykowanych.
Głównym parametrem, który ma wpływ na bezpieczeństwo pożarowe jest deklarowana przez producenta odległość komina lub wkładu kominowego od elementów palnych - ostatni człon oznakowania na wyrobie wyrażony jest w milimetrach i z reguły wynosi on dla wkładów kominowych 500 mm, a dla kominów stalowych izolowanych od 100 do 300 mm w zależności od jego konstrukcji. W odniesieniu do wymagań dotyczących kominów stalowych oznacza to, że temperatura na powierzchni elementów palnych nie przekroczy temperatury 85°C w deklarowanej przez producenta odległości. Dla stalowych kominów izolowanych istnieje jeszcze jeden - powiązany z powyższym - parametr związany z bezpieczeństwem: ochrona przed oparzeniem. Przy określonej w oznakowaniu deklarowanej temperaturze nominalnej pracy parametr ten oznacza, że powierzchnia zewnętrzna na płaszczu komina stalowego nie będzie wyższa niż 70°C.
Sadza
Obecnie najliczniejszą grupą kominków stanowią kominki opalane paliwami stałymi, głównie drewnem. W trakcie spalania paliw stałych zawsze na ściankach komina wydzielać się będzie sadza. Może mieć ona szereg postaci - od sadzy płatkowej, pylistej, przez smolistą, po najgorszy z jej rodzajów, tzw. sadzę szklistą. Sadza szklista powstaje przede wszystkim w trakcie spalania mokrego drewna przy niskiej temperaturze spalin (sadza smolista). Utwardza się na skutek okresowego spiekania w wysokiej temperaturze, np. w takcie zbyt intensywnego załadowania komory spalania, co skutkuje stopniowym zmniejszeniem się przekroju komina, powodując spadek ciągu i intensyfikację procesu odkładania się kolejnych warstw. Sadza szklista jest bardzo trudno usuwalna - nie wystarczy w jej przypadku czyszczenie szczotkami kominiarskimi, nader często wymaga odkucia od ścian komina.
Szybkie zarastanie komina sadzą stwarza rosnące zagrożenie pożarem sadzy. W trakcie pożaru sadzy temperatura w kominie wzrasta do ponad 1000°C. Zjawisko to może trwać nawet do kilku godzin w zależności od nagromadzonych osadów sadzy. Przestrzegamy w tym miejscu, że źle prowadzona akcja gaszenia płonącego komina doprowadza do jego rozerwania, a w najlepszym wypadku do powstania pęknięć i nieszczelności (z reguły taki komin nadaje się do rozbiórki lub założenia co najmniej ochrony w postaci niezależnego wkładu).
Przewaga kominów prefabrykowanych
Oczywiście pożarem sadzy są zagrożone wszystkie kominy. Nie tylko te, w których odłożyła się sadza szklista, ale wszystkie nieczyszczone regularnie. Pewną przewagę mają tu systemowe kominy prefabrykowane – ceramiczne i stalowe. Gładkie ścianki tych kominów minimalizują bowiem osadzanie sadzy. Ponadto kominy te są często wyposażone w wygodne elementy wyczystki, pozwalające łatwo usuwać sadzę i przeprowadzać rewizję, a odpowiednio oznaczone pozwolą nam się zorientować czy są odporne na pożar sadzy (jeżeli nawet pożar sadzy w takich kominach nastąpi, jego skutki są znacznie mniejsze niż przy kominach tradycyjnych, a ewentualne uszkodzenia łatwiejsze do wyeliminowania).
Kominy systemowe są także bezpieczniejsze dla konstrukcji budynku w trakcie pożaru sadzy. W trakcie ich badań, poprzedzających sprzedaż, sprawdza się jaką maksymalną temperaturę podczas pożaru sadzy uzyskują one na zewnętrznych powierzchniach. Aby komin taki został dopuszczony do obrotu jego temperatura powierzchni zewnętrznych nie może przekroczyć 100°C.
- bardzo słabe
- słabe
- średnie
- dobre
- bardzo dobre
- 1
- 2
Komentarze (0)