Odwodnienia punktowe - inaczej wpusty podłogowe. Składają się z odpływu z tworzywa sztucznego, montowanego w posadzce strefy prysznicowej oraz przykrycia, które stanowi estetyczna kratka, oferowana w wersji okrągłej (ø125 mm) bądź kwadratowej (149 x 149 mm). Kratki wykonane są z wysokiej jakości, polerowanej stali nierdzewnej. Co ważne, także korpus jest od góry wykończony stalą nierdzewną, dzięki czemu po zabudowie widoczna jest jedynie powierzchnia metalowa. Stalową kratkę można też zastąpić materiałem, którym wykańczamy podłogę w strefie prysznica. Dzięki temu podłoga jest jednorodna, a woda odprowadzana jest przez otaczające pokrywę szczeliny.
Projekt odpływu
Nie tylko z estetycznego punktu widzenia, ale także pod względem technicznym, rozwiązanie musi pasować do rozkładu łazienki kierunkiem spadku, tak samo jak musi być dostosowane do wybranych materiałów okładzinowych (glazura, gres itp.). W przypadku odpływów liniowych wymagane jest nachylenie w jednym kierunku, zaś w przypadku odwodnień punktowych – w czterech kierunkach.
Montaż
Przed rozpoczęciem instalacji wyjmuje się ruszt (ewentualnie kratkę), aby zapobiec jego uszkodzeniu. Trzeba zadbać, aby podczas montażu i prac wykończeniowych do instalacji odprowadzającej odwodnienia prysznicowego nie przedostały się jakiekolwiek odpady, np. zaprawa murarska. Boczną i dolną krawędź kanału powinno się przetrzeć drobnoziarnistym papierem ściernym oraz odtłuścić odpowiednim środkiem w celu osiągnięcia lepszej przyczepności do podłogi.
Kanał podłącza się do kanalizacji tak, aby króciec odprowadzający odwodnienia prysznicowego został jak najgłębiej wsunięty w łącznik (bez względu na rodzaj rury – PVC, PE czy PP). Po podłączeniu należy sprawdzić szczelność połączeń, zalewając kilkakrotnie kanał czysta wodą.
Kanał podłącza się do kanalizacji tak, aby króciec odprowadzający odwodnienia prysznicowego został jak najgłębiej wsunięty w łącznik (bez względu na rodzaj rury – PVC, PE czy PP). Po podłączeniu należy sprawdzić szczelność połączeń, zalewając kilkakrotnie kanał czysta wodą.
Kanał uziemia się podłączając przewód uziemiający do punktu uziemienia w instalacji budynku. Ważne jest też dokładne wypoziomowanie kanału we wszystkich kierunkach w zaprawie murarskiej. Przestrzeń pod i wokół kanału wypełnia się zaprawą murarską, pamiętająco pozostawieniu przestrzeni na wysokość materiału wykończeniowego posadzkę. Kolejnym krokiem jest wykonanie izolacji wodoszczelnej w przestrzeni prysznicowej (np. folia w płynie), dodatkowo wokół kanału układa się membranę wodoszczelną.
Płytki powinno się układać 1-2 mm powyżej poziomu górnej krawędzi odwodnienia, aby zapobiec tworzeniu się kałuż. Po ułożeniu płytek przestrzeń pomiędzy terakotą i krawędzią odwodnienia wypełnia się uszczelniaczem silikonowym. Najlepszy efekt estetyczny osiąga się, jeżeli szerokość szczeliny wypełnionej silikonem będzie identyczna z szerokością rowka pomiędzy płytkami oraz jeśli odcień fugi i silikonu będą podobne. Resztki zaprawy murarskiej lub uszczelniacza silikonowego trzeba ostrożnie usunąć za pomocą gąbki lub zmywaka z tworzywa sztucznego. Na końcu montuje się ruszt.
Czyszczenie i konserwacja
Ponieważ odwodnienia wykonane są z polerowanej stali nierdzewnej o lśniącej i nieporowatej powierzchni, potrzeba czyszczenia i konserwacji ograniczona jest praktycznie do minimum. Osady z wody i mydła na ruszcie czy kratce czyści się bardzo łatwo. Raz na jakiś czas można skontrolować kanał odwodnienia - wystarczy zdjąć ruszt, a demontując w kanele syfon, mamy dostęp do rury odpływowej, z której usuwamy ewentualne nieczystości.
Do czyszczenia odwodnień powinno się unikać środków szorujących – stal nierdzewna należy do materiałów wrażliwych na uszkodzenia mechaniczne i zadrapania. Polecane są gąbki lub zmywaki z tworzywa sztucznego. Do czyszczenia można używać preparatów specjalnych do stali nierdzewnej oraz tradycyjnych środków czyszczących w postaci płynów i mleczek.
- bardzo słabe
- słabe
- średnie
- dobre
- bardzo dobre
- 1
- 2
Komentarze (0)