Odprowadzenie spalin i powietrze do spalania
Produktem ubocznym urządzeń gazowych wynikającym ze spalania gazu są spaliny, które w większości składają się z dwutlenku węgla i pary wodnej oraz niewielkiej ilości tlenku węgla i związków siarki. Oczywiste jest, że muszą one być odprowadzone na zewnątrz. Za ich odprowadzenie z urządzeń gazowych z otwartą komorą spalania odpowiada sprawnie funkcjonujący komin w połączeniu ze sprawnie działającą wentylacją. Komin będzie funkcjonował poprawnie tylko wtedy, gdy do spalania będzie doprowadzona odpowiednia ilość powietrza. Należy mieć na uwadze, że rzeczywiste zapotrzebowanie powietrza do spalenia 1 m³ gazu ziemnego GZ50 wynosi około 14 m³. Urządzenie o mocy 20 kW spala 2,5 m³ gazu na godzinę. Wynika z tego, że należy dostarczyć do spalania strumień 35 m³ świeżego powietrza na każdą godzinę pracy urządzenia. Bardzo ważne jest, aby nie zakrywać nawiewnych kratek wentylacyjnych doprowadzających powietrze do spalania.
Najmniejszy wymiar przekroju lub średnica murowanych przewodów kominowych spalinowych o ciągu naturalnym i przewodów dymowych powinna wynosić co najmniej 0,14 m, a przy zastosowaniu stalowych wkładów kominowych ich najmniejszy wymiar lub średnica to co najmniej 0,12 m.
Czystość powietrza
Powietrze dostarczane do spalania nie może być zanieczyszczone. Należy zwracać uwagę na to, aby nie zawierało składników sprzyjających korozji, zawierających chlor czy fluor. Takie związki znajdują się w rozpuszczalnikach, farbach, klejach, aerozolach i różnych domowych środkach
do czyszczenia. Nie należy przechowywać takich środków w pomieszczeniach, w których są zainstalowane urządzania grzewcze lub w pomieszczeniach sąsiednich.
Odległość od punktów poboru wody
Przy montażu urządzeń, które mają też za zadanie przygotowanie ciepłej wody ważna jest ich lokalizacja w stosunku do punktów jej poboru. Wpływa to zarówno na komfort użytkowania jak i ekonomiczność. Szczególne ważne jest to dla urządzeń, które podgrzewają wodę w sposób przepływowy (przepływowe podgrzewacze wody i kotły dwufunkcyjne). Z punktu widzenia komfortu i ilości niepotrzebnie zużytej wody najlepiej, jeśli odległość między urządzeniem a punktem poboru wody (w rozwinięciu instalacji) nie wynosi więcej niż 6 m. Należy pamiętać, że im dłuższy jest ten odcinek, tym dłuższy będzie czas oczekiwania na wodę. Na przykład: do mycia rąk zwykle pobieramy wodę strumieniem rzędu 4 dm³/min. Jeśli do kranu woda jest doprowadzona rurą miedzianą o średnicy DN 15 mm, to w 1 mb rury zgromadzone jest 0,13 dm³ wody (najczęściej oczywiście zimnej na skutek wychłodzenia z braku poboru). Jeśli zatem pobierzemy wodę w punkcie oddalonym o 10 m, to czas oczekiwania na wodę będzie wynosił prawie 20 sekund! Często na skutek oddania części ciepła „po drodze” w praktyce czas ten ulega jeszcze wydłużeniu. Z tego powodu, w rozległych instalacjach, w domach jednorodzinnych zalecamy stosowanie kotłów jednofunkcyjnych, współpracujących z zasobnikami ciepłej wody lub pojemnościowych podgrzewaczy o odpowiedniej wielkości. Takie rozwiązanie pozwala na zgromadzenie odpowiedniej ilości ciepłej wody w okresach jej mniejszego zużycia, na jednoczesną obsługę większej liczby punktów czerpalnych bez spadków ciśnienia. Daje to również możliwość podłączenia cyrkulacji i tym samym pobór ciepłej wody w punkcie czerpalnym natychmiast po odkręceniu kranu.
- bardzo słabe
- słabe
- średnie
- dobre
- bardzo dobre
- 1
- 2
Komentarze (0)