To system Dystrybucji Gorącego Powietrza, a inaczej mówiąc ogrzewanie powietrzne przy wykorzystaniu wkładu kominkowego jako źródła ciepła.
Zimne powietrze przepływa między korpusem wkładu kominkowego a elementami obudowy kominka i w ten sposób się ogrzewa. Ogrzane powietrze unosi się do góry okapu, gdzie znajdują się wyloty, do których podłączone są przewody rozprowadzające. System powinien być możliwie scentralizowany, a sieć przewodów jak najprostsza.
Wewnętrzne elementy obudowy kominkowej oraz okapu są dokładnie zaizolowane (przy użyciu specjalnej, ognioodpornej wełny mineralnej, powleczonej folią aluminiową). W ten sposób następuje szybsze ogrzanie powietrza, a elementy otaczające wkład kominkowy nie są narażone na działanie wysokich temperatur.
W prostszych systemach ogrzewania kominkowego ciepłe powietrze rozprowadzane jest konwekcyjnie. Takie rozwiązanie ma jednak swoje ograniczenia, np. powietrze może być rozprowadzane na bok tylko na odległość 3 m od osi kominka i dostarczane do maks. dwóch, trzech pomieszczeń. Z drugiej strony taki system jest w pełni niezależny i niezawodny.
W przypadku większych budynków system DGP należy wyposażyć w elektryczną turbinę wymuszającą przepływ powietrza. Są to specjalne, wygłuszone turbiny. Ze względu na rodzaj zastosowanej turbiny można wyróżnić:
-
system DGP działający na zasadzie ciśnienia wytwarzanego przez turbinę umieszczoną pod wkładem – takie rozwiązanie z wykorzystaniem tzw. turbin nadmuchowych na „zimne powietrze” ma mniejszą wydajność – przepustowość ok. 150 m³/godz.
-
system DGP działający na zasadzie podciśnienia wytwarzanego przez turbinę umieszczoną nad kominkiem – turbiny na „gorące powietrze” posiadają przepustowość nawet do 600 m³/godz. i są w stanie rozprowadzić powietrze nawet do 8-10 pomieszczeń.
Ciepłe powietrze rozprowadzane jest do poszczególnych pomieszczeń przy użyciu izolowanych przewodów aluminiowych. W przypadku systemu z zainstalowaną turbiną należy stosować przewody redukujące do minimum szum, jaki powstaje podczas ruchu powietrza. Średnica stosowanych przewodów waha się od 100 do 160 mm. Przewody te instalowane są w taki sposób, aby były niewidoczne i nie psuły estetyki wnętrza.
Na końcu każdego przewodu umieszcza się kratki wentylacyjne z regulacją lub tzw. anemostaty. Ważna jest możliwość dokładnej regulacji strumienia powietrza, które po schłodzeniu musi mieć możliwość powrotu do pomieszczenia z kominkiem. Wyloty powietrza w pomieszczeniach mogą być umieszczane w ścianie lub suficie. Bardzo ważnym elementem systemu DGP jest filtr powietrza, którego zadaniem jest zatrzymywanie kurzu.
W przypadku rozprowadzenia gorącego powietrza do sąsiednich pomieszczeń za pomocą naturalnego ciągu grawitacyjnego, rury dystrybucyjne trzeba podłączyć bezpośrednio do otworów wyciętych uprzednio w półce rozdzielającej. Połączenia rur należy starannie uszczelnić.
W układach z rozprowadzeniem powietrza za pomocą turbiny (obieg wymuszony) zakończenie rury zasysającej gorące powietrze z okapu trzeba umieścić mniej więcej 15 cm poniżej dolnej krawędzi kratek wylotowych w okapie. Zapobiega to ewentualnemu zasysaniu zimnego powietrza przez kratki wylotowe. Tak wykonana instalacja musi być bezpieczna, a temperatura powietrza wypływającego z kratek w okapie podczas pracy kominka z mocą nominalną nie powinna przekraczać 90°C.
- bardzo słabe
- słabe
- średnie
- dobre
- bardzo dobre
Komentarze (0)