Wystający ponad dach komin pracuje w wyjątkowo trudnych warunkach. W dodatku jest to element szczególnie wyeksponowany i rzucający się w oczy. Powinien być zatem wykończony starannie i estetycznie, tak aby stanowił ozdobę budynku.
Fragment komina widoczny ponad dachem narażony jest na wpływ zmieniających się w zależności od pory roku warunków atmosferycznych, takich jak deszcz, śnieg, wiatr oraz niskie i wysokie temperatury. Od wewnątrz z kolei działają na niego spaliny oraz wysoka temperatura. Materiały użyte do wykończenia tej części komina muszą więc być odporne na te czynniki, niepalne oraz nietopliwe (może dojść do iskrzenia z przewodów kominowych lub nagrzania komina do wysokiej temperatury), wyjątkowo trwałe i dobrej jakości. Natomiast ich rodzaj, a także kolorystyka powinny harmonizować z pokryciem dachu, a jednocześnie stylistyką całego budynku.
Najpopularniejszym materiałem do wykończenia ścian kominów jest klinkier (fot. Schiedel). Często też spotyka się kominy tynkowane. Trzeba jednak tę czynność wykonać dokładnie i przy użyciu dobrej jakości zaprawy, aby po jakimś czasie tynk nie pękał i nie odpadał (fot. Atlas).
Komin powinno się wykończyć jeszcze przed położeniem pokrycia dachowego. Wówczas przemieszczanie się po dachu jest łatwiejsze, nie ma też obawy o uszkodzenie pokrycia czy jego zabrudzenie.
Najczęściej widuje się kominy murowane z cegły ceramicznej, licowej i klinkierowej lub obłożone płytkami klinkierowymi – ten materiał stosuje się przeważnie do wykończenia kominów z pustaków systemowych. Ważne jest, aby zastosować cegłę pełną (nigdy nie perforowaną), która charakteryzuje się niską nasiąkliwością (poniżej 6% ) i klasą F2, oznaczającą odporność na warunki atmosferyczne. Niezmiernie ważne jest odpowiednie dobranie zapraw murarskich i fachowe wykonanie spoin. Warto też zaimpregnować gotowy już komin. Służą do tego specjalne preparaty do cegły lub klinkieru – są to środki bezbarwne, pozwalające dłużej utrzymać ładny kolor i czystość materiału ceramicznego. Wykorzystanie tych materiałów na ściany komina jest rozwiązaniem praktycznym. Na cegle czy klinkierze nie widać brudu, poza tym dobrze komponują się one z każdym rodzajem pokrycia dachowego. Zazwyczaj wykorzystuje się cegły i płytki w kolorze czerwonym lub brązowym, w różnych odcieniach, o powierzchni gładkiej lub ryflowanej. Ciekawie wygląda też klinkier cieniowany.
Często spotyka się także kominy wykończone tynkiem, zazwyczaj w kolorze białym. Tynkuje się je identycznie jak ściany elewacyjne budynku. Najpierw nakłada się warstwę podkładową, a na nią wierzchnią, zacieraną na gładko lub fakturowaną. Warto wiedzieć, że tynk cementowy jest trwalszy i odporniejszy (przede wszystkim na wilgoć) niż tynk cementowo-wapienny. Wytrzymałość tynku tradycyjnego można poprawić, malując go np. farbą silikonową. Trwalsze od tynków tradycyjnych są tynki cienkowarstwowe (mineralne, silikonowe, akrylowe, silikatowe). Są do kupienia w postaci gotowych mas lub suchych mieszanek, przeznaczonych do rozrobienia z wodą. W ten sposób można wykańczać wszystkie typy kominów.
Na rynku dostępne są też gotowe nasady kominowe. Wykańcza się je fabrycznie okładziną z cegły, farbą akrylową o gładkiej powierzchni lub fakturowaną powłoką tynkarską na bazie żywicy. Wszystkie rodzaje wykończeń oferowane są w kilku kolorach.
Ładnie prezentują się kominy z kamienia, zwłaszcza w budynkach o tradycyjnej architekturze (fot. Braas i Redakcja).
Wyjątkowo efektownie wyglądają kominy wymurowane z kamienia naturalnego, np. otoczaków, lub obłożone kamiennymi płytami. Na okładzinę kamienną wykorzystuje się między innymi piaskowiec, andezyt i wapień. Na rynku dostępne są także sztuczne okładziny kamienne. Stosuje się je przeważnie na kominy z elementów prefabrykowanych.
- bardzo słabe
- słabe
- średnie
- dobre
- bardzo dobre
Komentarze (0)