W nowych budynkach nie przewiduje się lokalizacji gazomierza w mieszkaniu. Natomiast w budynku istniejącym, po remoncie instalacji, gazomierz może być pozostawiony wewnątrz lokalu –
w samodzielnej kuchni lub w wydzielonym korytarzu, niedopuszczalne jest sytuowanie urządzenia w łazience lub innym wilgotnym pomieszczeniu. Należy zachować też odpowiednie minimalne odległości gazomierza: 1m w „linii prostej” od urządzenia gazowego oraz 3 m licząc „po przewodach”. Miejsce „zakazane” dla gazomierza to także wnęka wspólna z licznikiem energii elektrycznej. Należy zachować odpowiednią odległość od tego licznika – gazomierz mierzący zużycie gazu ziemnego, a więc lżejszego od powietrza, umieszcza się co najmniej 0,3 m nad licznikiem energii elektrycznej. Jeśli to niemożliwe, w przypadku braki szafki należy zachować odległość 1 m w poziomie. Tu znów możliwe jest odstępstwo, jeśli oddzielimy oba urządzenia niepalną ścianką (przegrodą). Przegroda musi mieć taką wysokość, by sięgać co najmniej 0,5 m powyżej i poniżej gazomierza. Musi też być odpowiednio szeroka – jej szerokość musi o 10 cm przekraczać odległość lica (przedniej części) gazomierza od ściany. Niezależnie od miejsca instalacji, należy zadbać o zabezpieczenie licznika gazowego przed wpływem czynników zewnętrznych i dostępem osób niepowołanych. Na gazomierzu znajduje się specjalna plomba zabezpieczająca – jeśli okaże się, że jest zerwana, kłopoty może mieć właściciel lokalu, który jest obsługiwany przez dany gazomierz. Jeśli zatem stwierdzimy jakiekolwiek nieprawidłowości w pomiarze zużycia gazu, nie wolno nam ingerować w gazomierz – nieprawidłowości mogą być wówczas uznane za naszą winę. Naprawę wadliwego gazomierza przeprowadzi dostawca gazu.
Gaz płynny
Jeszcze niedawno w przypadku gazu ziemnego standardem było rozliczenia za cały gaz, którym dostawca napełnił zbiornik przydomowy. Obecnie coraz więcej liczących się dostawców zmienia sposób rozliczeń na tzw. zdalny (telemetryczny). W zbiorniku gazu montowana jest kontrolka objętości, która połączona jest z tradycyjnym licznikiem gazowym, umieszczonym najczęściej na ścianie budynku w szafce gazowej (wiele gazomierzy oferowanych na rynku nadaje się do pomiaru zużycia zarówno gazu ziemnego, jak i płynnego). Zasadnicza różnica polega na tym, ze nie ma odczytu licznika – wraz z gazomierzem w szafce gazowej mocowany jest specjalny nadajnik (urządzenie telemetryczne), które za pomocą fal radiowych przekazuje do centrali dostawcy informacje dotyczące zużycia gazu w danym okresie. Na tej podstawie wystawiany jest rachunek – zatem klient płaci za rzeczywiste zużycie gazu. Dodatkowym atutem takiego rozwiązania jest monitoring ilości gazu w zbiorniku – dostawca sam pilnuje, kiedy trzeba uzupełnić zawartość zbiornika. Stosunkowo korzystne są opłaty za tego typu usługi – co miesiąc pobierana jest opłata telemetryczna, zaś nadzór i serwis są nieodpłatne.
Oceń artykuł:
- bardzo słabe
- słabe
- średnie
- dobre
- bardzo dobre
- 1
- 2
Komentarze (0)