Wierzba, drzewo tradycyjnie wpisane w polski krajobraz może wyraźnie pomóc w wypełnieniu zobowiązania Polski wobec UE - do roku 2010 7,5% energii ma pochodzić
ze źródeł odnawialnych. A w polskich warunkach najlepszym takim źródłem jest biomasa...
...czyli po prostu masa roślinna. W szeroko pojętej energetyce (od domu jednorodzinnego aż po przedsiębiorstwa energetyczne) jako biomasę wykorzystuje się przede wszystkim słomę i drewno. Te dwa surowce odznaczają się bardzo dobrymi własnościami energetycznym, a jednocześnie niskimi kosztami produkcji. Rzeczywistym „paliwem jutra” - i to naprawdę jutra, a nie bliżej nieokreślonej przyszłości - jest wierzba, tzw. energetyczna. Wyróżnia się nie tylko dobrymi własnościami energetycznymi, łatwością uprawy i niskimi kosztami produkcji (co przekłada się na produkcję taniego ciepła), ale też mnogością cech, które przemawiają za postawieniem na jej uprawę w naszym kraju.
O wierzbie słów kilka
„Wierzba energetyczna” to popularna, acz z punktu widzenia botaniki niepoprawna nazwa gatunku Salix viminalis. Polskie nazwy, z którymi można się spotkać to wierzba konopianka, wierzba wiciowa, wierzba krzewiasta, lub po prostu wiklina.
Wierzba ma niewielkie wymagania klimatyczne i glebowe, jakby dostosowane do warunków naturalnych w naszym kraju. Podstawowe jej potrzeby to dobra wilgotność gruntu (dlatego może być sadzona tam, gdzie tereny są zbyt podmokłe dla upraw polowych), pH rzędu 5,5-7,5 oraz brak konkurencji ze strony chwastów (szczególnie wieloletnich). Będzie bardzo dobrze rosła na glebach klas wyższych (np. klasa IV i III), a po pewnych zabiegach agrotechnicznych może być uprawiana na glebach klas niższych (np. piaszczyste gleby klasy V). Warto zaznaczyć, że wierzbą można z powodzeniem obsadzać tereny zdegradowane lub uznane za nieużytki.
Wierzbę cechuje znakomity „potencjał wzrostu”. Już w pierwszym rok z ok. 25-30 centymetrowej sadzonki wyrasta ok. 2-metrowy krzew (rekordowe osiągi to ponad 3 m), a po trzech latach uprawy rośliny osiągają nawet 5-6 metrów wysokości. Oprócz tego, pędy wierzby bardzo szybko odrastają po zbiorze
Plantacja wierzby w różnych ujęciach.
Plantacja
Wierzbę sadzi się w lutym-marcu. Wytwórcy sadzonek prześcigają się w ofertach - obecnie sadzonkę można kupić nawet za 10 gr. Przygotowanie plantacji polega na odchwaszczeniu i głębokim zaoraniu ziemi. Okres wegetacyjny trwa od marca do listopada, w listopadzie zaczyna się zbiór. Wierzba jest bardzo wdzięczną rośliną hodowlaną – nie tylko intensywnie rośnie, jest odporna na choroby, szkodniki i niekorzystne warunki pogodowe, ale też jest „podatna” na tworzenie nowych odmian. Badania nad coraz to nowymi odmianami, ich uzyskiwanie i doskonalenie to ważny element pracy laboratoriów botanicznych.
Tanie i ekologiczne źródło energii
Nawet niewielką plantację wierzby można przekształcić w źródło taniej energii. Już ścięte pędy (faszyna) nadają się jako surowiec energetyczny, choć tylko do własnego zastosowania (nieopłacalny jest ich transport choćby na niewielkie odległości). Im bardziej przetworzone drewno wierzbowe, tym szersze zastosowanie w energetyce znajduje i tym bardziej opłaca się jego transport, w tym eksport. Oto jak się przedstawiają własności różnych rodzajów paliwa otrzymanego z drewna wierzbowego:
| forma paliwa | zastosowanie | wilgotność [%] |
wartość opałowa [MJ/kg] |
opłacalność transportu [km] |
| faszyna – pędy powiązane w snopki dostosowane wielkością do komory spalania |
własne potrzeby | ok. 30 | 12 | 10 |
| zrębki – ścinki drzewne rozmiaru kilku centymetrów |
średnie i duże jednostki ciepłownicze |
ok.40 | 10-11 | 20-30 |
| brykiety – walcowate bryły wielkości 10-15 cm, średnicy 5-10 cm | średnie i duże jednostki ciepłownicze |
5-10 | 15-17 | 200-300 |
| pelety – granulat wielkości 2,5 cm, średnicy 1-2 cm. |
średnie i duże jednostki ciepłownicze |
5-10 | 16-18 | bez ograniczeń (eksport) |
- bardzo słabe
- słabe
- średnie
- dobre
- bardzo dobre
Komentarze (0)