Jeszcze niedawno oczyszczalnie przydomowe wydawały się instalacją tajemniczą i niepewną. Dziś wiadomo, że to znakomite rozwiązanie, a inwestor może przebierać w szczegółowych rozwiązaniach technologicznych. Podpowiadamy, czym charakteryzują się rozwiązania oparte na pracy mikroorganizmów.
Pierwszym etapem pracy oczyszczalni przydomowej jest zawsze osadnik gnilny (wstępny). Procesy w osadniku przebiegają w warunkach beztlenowych i nie są wystarczające do oczyszczenia ścieków. Dlatego muszą być one kierowane na drugi stopień oczyszczania. Są w nim wykorzystywane procesy fizyczne, chemiczne i biologiczne przebiegające w warunkach tlenowych.
Największą skuteczność wykazują procesy biologiczne, które na wielką skalę są wykorzystywane w komunalnych oczyszczalniach ścieków.
Zasada oczyszczania biologicznego
Oczyszczanie biologiczne polega na rozkładzie substancji tworzących ścieki przez mikroorganizmy – głównie bakterie. Podczas różnorodnych procesów biologicznych bakterie rozkładają organiczne związki węgla i azotu do obojętnych substancji gazowych: azotu (78% naturalnej atmosfery ziemskiej to właśnie azot), dwutlenku węgla, pary wodnej.
Bakterie, których zadaniem jest rozkład związków azotu to głównie rodzaje Nitrosomonas i Nitrobacter. Trzeba im zapewnić odpowiednie warunki – przede wszystkim odpowiednie pH i napowietrzenie.
Mikroorganizmy w oczyszczalni biologicznej rozwijają się jako tzw. błona biologiczna. Organizmy, które mają wytworzyć błonę biologiczną są zaszczepione na złożu (wypełnieniu), gdzie mają możliwość swobodnego rozwoju. Ścieki muszą przepływać przez złoże z właściwą prędkością.
Złożami naturalnymi mogą być: torf, żwiry, skały wulkaniczne (pumeks bazaltowy, pucolana), keramzyt. Złożami sztucznymi są specjalnie projektowane kształtki wykonane z polietylenu, polipropylenu lub metalu.
Złoże zraszane (kolumnowe)
Złoże zraszane to kolumna materiału wypełniającego umieszczona w odpowiednim zbiorniku. Przez środek kolumny biegnie rura z tworzywa sztucznego (najczęściej PVC) zakończona zraszaczem. Zraszacz pracuje okresowo. Podaje on w określonym cyklu pracy porcję ścieków, które równomiernie rozprowadza na powierzchni złoża. Następnie ścieki spływają w dół i poddawane są procesom rozkładu. Po oczyszczeniu są odbierane na dole kolumny i odprowadzane do wylotu.Złoże zraszane musi być napowietrzone, aby zapewnić rozwój właściwych gatunków bakterii. Z tego samego powodu ze złoża trzeba odprowadzić gazy, będące produktem przemian bakteryjnych. Kluczową sprawą w przypadku złóż zraszanych jest wypełnienie (materiał oraz kształt poszczególnych elementów).
Dobre wypełnienie:
- ma dużą powierzchnię czynną. Dużą powierzchnię czynną mają wszelkie materiały porowate oraz elementy odpowiednio profilowane. Znaczna powierzchnia czynna pozwala na rozwój bogatej błony biologicznej, dzięki czemu każda cząsteczka przepływającego ścieku ma kontakt z mikroorganizmami i podlega oczyszczeniu;
- zapewnia dobre warunki przepływu – ścieki nie mogą płynąć ani za wolno ani za szybko. Zbyt wolny przepływ może spowodować wtórne procesy zanieczyszczenia; zbyt szybki – niedokładne oczyszczanie, a nawet zerwanie błony biologicznej z podłoża;
- jest obojętne dla błony biologicznej. Bakterie nie mogą czerpać ze złoża substancji odżywczych, gdyż nie będę wtedy rozkładać ścieków; z drugiej zaś strony materiał złoża nie może oddziaływać na bakterie negatywnie;
- jest odporne na kolmatację. W uproszczeniu, zjawisko kolmatacji polega na zatykaniu złoża, kiedy błona biologiczna jest przerośnięta. Dobre wypełnienie nie pozwala na osadzanie zbyt dużych ilości bakterii.
- bardzo słabe
- słabe
- średnie
- dobre
- bardzo dobre
Komentarze (0)